ทุกครั้งที่ออกทริป ผมเป็นคนอายุน้อยที่สุด ห่างจากลุงคนอื่นเกือบสามสิบกว่าปี

ตรงทางแยกซ้ายเข้า อ.กัลยาณิวัฒนา จะเห็นป้ายดังกล่าวอยู่ทางด้านขวา ตรงนี้ใครที่ขี่มาแล้วน้ำมันใกล้หมดถัง ให้ตรงไปทาง อ.ปาย ราว 2 กิโลเมตร จะเจอปั๊มน้ำมันหลอด อยู่ทางด้านซ้ายมือ หากขี่เข้าไปเติมที่ อ.ปาย ก็เกือบ 13 กิโลเมตร ไปกลับก็ 26 กิโล ไม่คุ้ม แต่หากไม่เติมเลย น้ำมันอาจหมดถังได้ เพราะต่อไปเป็นทางขึ้นเขาเสียเป็นส่วนใหญ่

สวมเสื้อตัวโปรดบาง ๆ แต่ตอนเช้าที่ขี่มาหนาวสั่นไปทั้งตัว ทรมานมาก ช่วงเชียงใหม่-แม่เลาแม่แสะ อ.แม่แตง

ปั๊มน้ำมันหลอดที่พูดถึง ต้องเติมก่อนขึ้นไป อ.กัลยาณิวัฒนา

ชัดเจน

ระหว่างทางเจอคนทอดสะพานเยอะมาก ราว 6-7 แห่ง

ระหว่างทางเจอคนทอดสะพานเยอะมาก ราว 6-7 แห่ง

เจอวัว วางกับระเบิดเยอะมาก

ทั้งแห้งแล้ง ทั้งชุ่มชื้น ทั้งหมอกควัน

ขี่ไปสักพัก ภูมิประเทศเิริ่มเปลี่ยน

เริ่มเข้าสู่ตัวอำเภอ กัลยาณิวัฒนา และใกล้ถึงวัดจันทร์แล้ว

เริ่มเข้าสู่ตัวอำเภอ กัลยาณิวัฒนา และใกล้ถึงวัดจันทร์แล้ว

บริเวณลานวัดจันทร์ และที่ตั้งชั่วคราวของ อ.กัลยาณิวัฒนา

เจดีย์วัดจันทร์

มีวิหารเก่าอยู่ถัดไปจากเจดีย์

หอระฆัง

เหมือนวิหารสวมแว่นตา

หอระฆังชัด ๆ

ทางเข้าวิหารด้านข้าง

เตรียมทำลูกนิมิตร

ธนาคารข้าวพระราชทาน

แมวน้ำ!!

ออกจากวัดจันทร์ เลี้ยวซ้าย เจอปั๊มน้ำมันหลอด บางคนแวะเติมไว้สักหน่อย

จากถนนลาดยาง ก็กลายมาเป็นถนนลูกรัง ฝุ่นคลุ้ง

จะไปไหนต้องคิดแล้วคิดอีก

ถนนบางช่วงเป็นฝุ่นละเอียด

ภาวะโลกร้อนมั้ง

ฝุ่นกระจาย

ล้อรถปัด ส่ายไปมาเพราะฝุ่นหนามาก

คลุกฝุ่นมาได้สัก 40 กว่ากิโล มาแวะจอดรอคันอื่น แว็บไปเห็นมีปั๊มเล็ก ๆ ตรงนี้ด้วย

ไปต่อสักพัก เจอโค้งฝุ่นหนาเตอะอีกแล้ว

แวะพักศาลาชมวิวเสียหน่อย เริ่มเมื่อย

ทางที่ผ่านมา ก็เหมือนชีวิตเรา ขรุขระ ไม่ราบเรียบ แต่ก็ยังมีช่วงให้พักหายใจบ้าง

เข้าเขต อ.สะเมิง แล้ว

เจอถนนผุอีกแล้ว สั่นสะเทือนตลอดการขับขี่เลย

ถ้าเราไม่ผ่านความลำบากมาก่อน เราก็คงไม่รู้ถึงคุณค่าในตัวเองที่เรามี